Hechting en Pleegzorg

Nieuwe band aangaan is moeilijk

Voor pleegouders en pleegkinderen is het niet altijd gemakkelijk om een band met elkaar aan te gaan. Een pleegkind wordt uit het ouderlijk gezin gehaald en in een ander gezin geplaatst. De breuk met de ouders moet worden verwerken en tegelijkertijd moet een band worden aangaan met de nieuwe opvoeders. Dat is niet eenvoudig. Bovendien kennen de meeste pleegkinderen een beladen voorgeschiedenis en is er een grote kans dat ze te kampen hebben met emotionele en gedragsproblemen. Ongeveer 70% van de kinderen in pleeggezinnen heeft hechtingsproblemen, ongeveer evenveel kinderen hebben te maken gehad met een vorm van kindermishandeling.

Hechting voor kinderen met fysieke en/of verstandelijke beperking

Kinderen met een fysieke en/of verstandelijke beperking stellen pleegouders voor een extra uitdaging. Hun beperking bemoeilijkt soms het hechtingsproces en voor pleegouders is het moeilijker om het hechtingsgedrag van een kind te ‘lezen’. In ons visiedocument willen we antwoord geven op een heel aantal vragen die naar voren komen bij de hechtingsrelatie. We baseren ons op de wetenschappelijke kennis over de ontwikkeling van gehechtheid bij kinderen. Een aantal onderwerpen dat wordt behandeld is bijvoorbeeld: 

  • Wat weten we over hechting en het hechtingsproces?
  • Ontwikkelt hechting zich anders bij kinderen met een beperking?
  • Wat is de relatie tussen kindermishandeling of andere trauma’s en hechting?
  • Welke factoren beïnvloeden het ontwikkelen van een gehechtheidsrelatie binnen de pleegzorg? Wat betekent dat voor pleegouders, welke eisen stelt dat aan hun opvoedvaardigheden?
  • Hoe kunnen wij pleegouders optimaal begeleiden?
  • Welke effectieve interventies zijn er?
  • Maar ook: welke achterhaalde ideeën over hechting komen we tegen in ons werk: bij onszelf, bij ouders, bij andere hulpverleners of kinderrechters?